समय

तेरो खुट्टा तानौँकि बरू खुट्टै भाँचौँ,

तँलाई के को धावा परेर यसरि दौडेको ।

कुन मान्छेलाई टिप्नू छ र यसरी ठाडो टुप्पि लाएर कुदिस्,

यमराज को प्रतिनिधि होस् या तँ नैँ पो यमाराज होस् ।

कोहि बेला हँसाउने, कोहि बेला रूवाउने,

नहल्लिए जस्तो गरेर कोहि बेला पट्टाइ लाउने ।

कहिले नचाएर कहिले थचारेर तैँले यो के तमासा गरेको,

शिब भगवान होस् आफैँ कि उन्को अवतार पो होस?

सारै नकचरो तँ -

नाटकको छाँयाङ्कन गर्दै,

इतिहास रच्दै र मेट्दै,

नयाँ स्र्सिटि गर्दै,

फेरि भग्नावशेस छोड्दै,

आशा दिएर निराशा गराउने,

धोकेबाज ।

यो सुन्दर प्रिथिबिलाई, यो बिशाल प्रक्रिति र यी खरबौँ जीवलाई

यो समयले काहाँ पुरयाएर अभर पार्ने हो को नि ।।