हौसला

यो मनलाई दौडाउन,

यि खुट्टालाई घिसार्न,

त्यो चम्किलो तारालाई छुन,

मलाई तिम्रो हौसला चिहिन्छ ।

सुतेको मन जगाउन,

बसेका गोडा उठाउन,

चिम्लेका आँखा उघार्न,

मलाई तिम्रो हौसला चाहिन्छ ।

जानू ता काहाँ सम्म हो थाहा छैन,

लड्नू ता कहिले सम्म हो खबर छैन,

मर्नू बाँच्नू को ठेगान छैन भनेर जान्दा जान्दै,

यो भागदौड जारी राख्नू छ त्यो क्षितिज सम्म ।।

समय

तेरो खुट्टा तानौँकि बरू खुट्टै भाँचौँ,

तँलाई के को धावा परेर यसरि दौडेको ।

कुन मान्छेलाई टिप्नू छ र यसरी ठाडो टुप्पि लाएर कुदिस्,

यमराज को प्रतिनिधि होस् या तँ नैँ पो यमाराज होस् ।

कोहि बेला हँसाउने, कोहि बेला रूवाउने,

नहल्लिए जस्तो गरेर कोहि बेला पट्टाइ लाउने ।

कहिले नचाएर कहिले थचारेर तैँले यो के तमासा गरेको,

शिब भगवान होस् आफैँ कि उन्को अवतार पो होस?

सारै नकचरो तँ -

नाटकको छाँयाङ्कन गर्दै,

इतिहास रच्दै र मेट्दै,

नयाँ स्र्सिटि गर्दै,

फेरि भग्नावशेस छोड्दै,

आशा दिएर निराशा गराउने,

धोकेबाज ।

यो सुन्दर प्रिथिबिलाई, यो बिशाल प्रक्रिति र यी खरबौँ जीवलाई

यो समयले काहाँ पुरयाएर अभर पार्ने हो को नि ।।