सम्झेको बेला

आज फेरि कबिता कोर्न बसेँ,

के कबिता कोरेँ भन्नू र

कनेर दुई-चार शब्द पोखेँ,

के शब्द पोखेँ भन्नू र

भावहिन अक्षरहरू कागजको पन्नामा थुपारेँ,

अनि आफैँ पढेर लाजले भुतुक्क भएँ ।।