कोभिड र प्रकृति

 

फेरि त्यो कहिले फर्केर आउला र पाहाडको सुन्दर छबि हेर्न पाईएला,

फोक्सो भरि शुद्ध अक्सिजन भर्न पाईएला,

धुलो र प्रदुसणरहित वातावरणमा रम्न पाईएला,

ती बालक कालका कथामा सुनेका जानाँवर र चराचुरुङ्गि,

शहर भित्रै खुलेआम डुल्लान

र आफ्नै बारदलिमा बसेर अबलोकन गरौँला,

भनेर दिवा स्वप्नामा नबसौँ।

 

बरु हामिलाई यो सङ्क्रामीत भाईरसले यस्तो ज्ञान  देओस,

कि हाम्रा आँखा खुलुन् ।

दौडधुप र बिकाशको नाममा कति पाछाडि धकेलिएछौँ,

प्रकृतिको कत्रो अपमान र सङ्हार गरेछौँ,

झण्डै आफ्नै चोला नै उठ्ने गरि धेरै निर्दोश प्राणिलाइ निर्मुल पारेछौँ, भन्ने चेतना जागोस ।

 

अनि यो पनि सुझोस कि हामिलाइ फेरि एउटा अमुल्य मौका मिलेको छ,

धन सम्पति, लोभ, चैन र क्षरभणको आनन्दको पछाडि नदौडेर,

नयाँ जीवन जिउने शैलि अपनाऊन मानसिक उर्जा जुरेको छ।

सम्पुर्ण प्रक्रिती र प्राणीको बचाउको लागि समर्पित भएर,

जगत जीव र आफ्नै सन्ततिको अनन्त सम्मको सम्रक्क्षण उदेश्यमा

लाग्नमा हामि सबैको भलाईँ छ।।

 

यो आजको सङ्क्रमण ता निर्मुल होला

तर कोरोना जस्ता अरू कति यसका रूपधारिले हामिलाई फेरि धारासाहि पार्न सक्छ,

त्यसैले ए मनुश्य! हामिलाइ राष्ट्रको कृतिम सिमिनाले नछेकोस,

रङ र जातीय बिबिधताले नबाँधोस,

बरू एकताको सुत्रले सबै मानिस, बनस्पति, र अरू प्राणिलाई सहजिवन निर्बाह गर्न

यो कोभिड ले दिगो बिकाश र प्रक्रितिको सेवामा सधै प्रोत्साहन देओस् ।।